Edukacja dla Firm

STRES I RADZENIE SOBIE Z NIM

 

Stres to: Normalna reakcja człowieka na to co nowe, nietypowe, trudne, zagrażające.

Odpowiedź organizmu na zaistniałą sytuację, stawiane mu zadania.

Stres jest obecny w życiu każdego człowieka. Nie jest jednak stresem samo wydarzenie, tylko to, jak jest ono odczuwane. STRES może mobilizować organizm aktywizując procesy psychologiczne ułatwiając dostęp do potencjałów intelektualnych, motywacyjnych, wykonawczych niezbędnych do wykonania zadania.

Czasami jednak STRES  jest za duży lub trwa zbyt długo. Przechodzi w fazę rozstrojenia –    obniża czynności psychiczne (dekoncentracja, rozkojarzenie, luki w pamięci, trudności w logicznym myśleniu).

Nie rozładowany kumuluje się, a wtedy może zaburzyć nasze funkcjonowanie – sprawność i skuteczność działania. Pojawiają się czynności stereotypowe, obsesyjne trzymanie się schematów, syndrom bezradności. Depersonalizacja, obojętność.

 

Zagadnienia profilaktyki antystresowej

  • zasoby indywidualne;
  • wsparcie społeczne jako modyfikator procesów     stresowych;
  • rola psychologa jako profesjonalisty przeciwdziałającego powstawaniu sytuacji przeciążenia.

 

PRZYCZYNY WYPALENIA ZAWODOWEGO

 

Czynniki Intrapersonalne

Szczególnie podatni są ludzie, którzy:

  • Są perfekcjonistami – stawiają sobie wysokie  wymagania i często karcą sami siebie, że nie byli w stanie ich spełnić;
  • Mają zewnętrzne poczucie kontroli i są defensywni – twierdzą, że niewiele od nich samych zależy, unikają sytuacji nowych;
  • Są wysoce reaktywni – reagują emocjonalnie na wszelkie trudności zawodowe i osobiście przyjmują niepowodzenia;
  • Traktują swój zawód jak misję – wymagającą od nich szczególnego zaangażowania i specjalnych wyrzeczeń;
  • Posiadają silną motywację do pracy;

 

Czynniki Interpersonalne

  • Relacje między pracownikiem a klientem – pomaganie, doradzania, nauczanie, wspieranie, opiekowanie się, leczenie, czyli dzielenie się z klientem własnymi zasobami psychicznymi;
  • Relacje między współpracownikami – konflikty, rywalizacja, niezdrowa konkurencja, brak wspólnoty, idiosynkrazje;
  • Relacje między podwładnymi a przełożonymi – mobbing, kwestionowanie kompetencji, blokowanie aktywności i kreatywności.

 

OBJAWY WYPALENIA ZAWODOWEGO

Wypalenie zawodowe nie pojawia się z dnia na dzień. To złożony proces, w którym dochodzi do skumulowania się wielu symptomów, informujących o pogłębiających się problemach. Dlatego właściwa i szybka autodiagnoza umożliwia podjęcie działań zaradczych i dokonanie pożądanych zmian. Jest to funkcja braku efektywności zawodowej przy jednoczesnej niemożności zastosowania skutecznej strategii radzenia sobie ze stresem zawodowym.

 

FIZYCZNE

  •  Dominujące poczucie zmęczenia.
  •  Zaniedbywanie aktywności fizycznej
  •  Zakłócenia snu.
  •  Zaburzenia łaknienia.
  •  Zaburzenia seksualne (brak ochoty na seks).
  •  Nadużywanie alkoholu,  leków etc.
  •  Częste choroby bez rozpoznawalnych przyczyn.

 

      EMOCJONALNE I BEHAWIORALNE

  • Trudności w relaksowaniu się.
  •  Utrzymujące się poczucie znużenia.
  •  Obniżony nastrój.
  •  Stała obecność negatywnych postaw i myśli.
  •  Długotrwałe resentymenty lub urazy wobec innych ludzi.
  •  Regularnie występujące poczucie osamotnienia lub izolacji.
  •  Nawracające lęki.
  •  Poczucie pustki i braku sensu.
  •  Rosnąca ilość zachowań impulsywnych bez względu na    konsekwencje.
  •  Niekontrolowane zachowania agresywne.

 

RODZINNE I SPOŁECZNE

  •  Obniżenie zainteresowania życiem rodziny.
  •  Łatwiejsze wpadanie w irytację lub złość na członków rodziny.
  •  Spędzanie większej ilości czasu poza domem bez wyraźnego powodu.
  •  Opór przed wspólnym wypoczynkiem lub niemożność cieszenia się nim.
  •  Zwiększająca się ilość czasu spędzanego samotnie.
  •  Nadmierne oglądanie telewizji jako sposób ucieczki od problemów.
  •  Nasilony stres towarzyszący dużym zmianom życiowym.
  •  Obniżenie poczucia wsparcia.

 

ZWIĄZANE Z PRACĄ

  •  Utrata zapału.
  •  Poczucie, iż stale brakuje na coś czasu.
  •  Obawy i opór przed pójściem do pracy.
  •  Rosnące poczucie niekompetencji.
  •  Poczucie "marnowania" czasu.
  •  Trudności w kończeniu rozpoczętych zadań.
  •  Narastające niezadowolenie z pracy, brak pomysłu na dokonanie zmiany.
  •  Trudności w wyrażaniu własnych opinii.
  •  Utrzymująca się złość i pielęgnowanie urazy do przełożonych i współpracowników
  •  Potrzeba częstego patrzenia na zegarek.
  •  Schematyczne traktowanie podwładnych.
  •  Niezdolność do podejmowanie decyzji.

 

PROFILAKTYKA WYPALENIA ZAWODOWEGO

 

Środki zapobiegawcze

  • przykładanie dużej wagi do powierzania pracownikom zadań adekwatnych do ich możliwości i kompetencji,
  • udzielanie obiektywnej i konstruktywnej oceny odnośnie pracy zatrudnionych osób,
  • stwarzanie możliwości uczenia się i rozwoju,
  • adekwatne wynagradzanie pracowników,
  • kultura organizacyjna, w której cenione są pozytywne relacje interpersonalne,
  • treningi z zakresu umiejętności interpersonalnych, komunikacji, rozwiązywania konfliktów oraz skutecznych sposobów radzenia sobie ze stresem.

Wymierne efekty może przynieść:

  • aktywność fizyczna,
  • odpoczynek, relaks,
  • hobby,
  • szacunek i miłość do własnej osoby (w granicach zdrowego rozsądku).

 

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.